सरलया क्वःछिना (मचाबाखं मुना)

नेपाल भाषा

लेखक : कविता पराजुली, अनुवादक : ध्रुव मधिकर्मी, चित्रकला : अविन श्रेष्ठ

मां ! थौं ला झीगु त्वालय्याम्ह खिचा रकीया हासः तायेमदु नि ?, सरलं होमवर्क यायां धाल ।
छु जुल ले ? झन जिल नि, आखः ब्वनेत पंग ला मजुल ।, मां न धयादिल ।
बां हे लात नि दाइ, खिचा महागुलिं शान्ति जुल ।, सजलं धाल ।
अथे धायेमज्यु किजा । थौं सुथे न रकी महा । थौंया होमवर्क पाठ यायेसिधल । नु रकीयात माःवने न्हे ।, सरलं जुरुक्क दना धाल ।
गन, व खिचायात माःवनेगु दाइ । जि ला न्हू तंगिया सफू स्वयाच्वनेगु का, सजलं धाल ।
छ नं वनेमते पुता ।, सफू स्वयाच्वंसा जिल नि । न्हूगु तंगिया आखः ब्वने थाकु बाउ, मां न धयादिल ।
अथे धयादिमज्यु मां । रकी झीगु त्वाःया पिवा खः । वं झीगु त्वाःया झिखा छेँया रखवारी यागु दु । उकिया गुन पुलेत जुसां न वयात माःवनेमा जिं , सरलं मांबौयात स्वया क्वातुक धाल ।
बौ न वयात जव ल्हाःतं भाय् याना हुँ धयादिल । सरल ब्वाँय् वना लुखां पिहांवन ।
जितः ला मय खँला । काय्यात छाय् छोइदियागु ?, मां न बौयात तंक्यना धयादिल ।


झी काय् गुन स्युम्ह जुइधुंकल । गुन याम्हसित ग्वहालि याये धाइबले जिं गय् मज्यु धायेगु ?, बौ न नाइगु सःलं धयादिल ।
बौया खँ न्यनेधुंका मां सुम्क च्वना बिचाः यात । छुं नवानामदी ।
सरल चुकय् पिहांवया चाकछिं दुवाला स्वल ।
गन वन जुइ रकी ! धका हाहां सताच्वन ।
अहँ, न्ह्याबलें सतेवं हे ब्वाँय् वइम्ह रकी थौं मवः ।
सरल निराश जुल ।
का, नगरपालिकां ज्वना यंकू थें च्वं । लँय्च्वंपि खिचात ज्वनेत धका म्हिगः नगर कर्मचारीत गाडी ज्वनावःगु ला खः ।, सरलं याकचा मनमनं खँ ल्हाना दिक्क चाल ।
अनंलि व बेतोडं मूलँपुइ ब्वाँय् वन ।
पुता, गन ब्वाँय् वनागु ?, मां न कसीं धयाहल ।
सरलं मता । व नगरपालिकां ज्वना यंकूपिं खिचात तैगु खिचा उपचार केन्द्रय् ब्वाँय् वन ।
००
सर, दुर्गा त्वाःयाम्ह मचा छम्ह उमि त्वालय्याम्ह खिचा दुला धकाः माःवगु दु । छु याय्गु सर ?, नगर प्रहरीं हाकिमयाके न्यन ।
सरल पिने लुखाय् दनाच्वन । हाकिम पिहां वनेत्यंम्ह खनी ।
छ छाय् वयागु हँ ?, हाकिमं भचा छाःपहलं न्यन ।
जिमि त्वालय्याम्ह खिचा काः वयागु सर ।, सरलं नाइक धाल ।
लँय् छाय् तोतातइगु ले ? जिमिसं ला फोहर नयाजुइपिं खिचा जक ज्वना वइगु दु । का ठीक जु । छक दुने वना स्व । दुसा रेविजया सुइ बिया जक यंकी खँला , हाकिमं धाल ।
ज्यु सर, सुभाय् छित, सरलं जोजलपा याना धाल ।
वयांलिपा सरल दुहाँ वन । अन तयातपिं खिचात छम्ह छम्ह याना स्वल । अहँ, अन रकी मदु ।
सरल निराश जुल । व दिक्क चासे लखरलखर छेँय् लिहाँवल ।
मेपिं सुनानं छेँय् लहित यंकू थें च्वं । ठीक हे जुल । वयात नं न्हूम्ह पासा दैगु जुल, सरलं थथे विचा यायां लँय् न्यासिवयाच्वन ।
थबले हे छेँय् लिक्कया क्यबय् म्हिताच्वंम्ह सजल ब्वाँय् वया न्यंवल – रकी लुया मवः ला दाइ ?
सरलं ख्वाः खिउँका लुयामवः किजा धका लिसः बिल ।
दाइ, राधां सुचुकातथें च्वं । वया पपी न रकी नापं तन थेँ । हासः मदु ।, सजलं दाइया ल्हाः ज्वना चिसलं खुसुक्क धाल ।
खःला ?, थुलि धया सरल फटाफट राधाया छेँय् वन । राधा चुकया ध्याकुनचाय् च्वंगु खिचागः न्ह्योने टुक्रुक्क च्वना स्वयाच्वन ।
छु जुल राधा, छं भोटेयात ?, सरलं प्वाक्क न्यन ।
राधां भचा थारा न्हुया सरलयात पुलुक्क स्वल ।
आः जिमिम्ह पपी सीगु जुल । वाबां न डाक्टर क्यनेमखु हँ, राधां ख्वाः खिउँका धाल ।
सरलं न्ह्योने वना गलय् स्वल । अमाय् सा , अन ला पपीनापं रकी न दु खः नि ।
रकी न बिरामी जुगु खःला राधा ?, सरलं रकी खना लय्तासें न्यन ।
खः नि सा । रकीयात थन हल धका ला बाबा तंचायादीगु । अले छ छाय् थपायसकं लय्तायागु ले ?, राधां ख्वाः थुस्स तया न्यन ।
मखु , थौं सुथनिसें जि रकी गन वन धकाः माःजुयागु । नगरपालिकाया खिचा संरक्षण केन्द्रय् न स्वया वय्धुन । बाबा छाय् तंचायादीगुले धकाः जिं मसिल राधा । छु पपी व रकी निम्हं खिचा मखुला ?, सरलं न्यन ।
लँय्च्वंपिं खिचा छाय् हयागु धकाः बाबा हीचायादिल । जिं वयात बिरामी जुगुलिं हया । अले ला झन खँ स्यन, राधां दिक्क जुया धाल ।
राधा खिचाया डाक्टरया थाय् छं स्युला ?, सरलं न्हाय्पं लिक्क वना धाल ।
जिं खनागु दु ।, राधां न खुसुक्क धाल ।
का नु, आः झी व डाक्टरथाय् वने न्हि ।, सरलं ल्यूनेया लुखापाखे वना धाल ।
ए सरल, थुखे न्ह्यःनेया लुखां वने मज्युला !, आशां चुकय् दना धाल ।
सरलं चुप चुप धकाः भाय् याना राधायात सतल ।
छु जुल ?, राधां तंम्वय्का न्यन ।
न्ह्यःनेन वनेमज्यु खंला । मां न खन धाःसा ब्वः बी । छोइमखु । थौं सुथनिसें जि छुं मनसें थ्व हे ज्याय् जुयाच्वनागु छु ! , सरलं चिसलं धाल ।
खः ला छ सुथनिसें पित्याका हे जुयागु ला ?, थुलि धया राधां अजुचासे सरलयात स्वल ।
सरलं खः धकाः छ्यँ संकल ।
पलख आसे न्हे, जि लाकां न्ह्यानावये अले झी वने का, थुलि धया राधा छेँय् दुहाँवन ।
लिहाँ वबले राधां ह्याउँगु ब्याग घाना वल । वं टिलिक्क तल्केजुगु न्हूगु म्हासुगु लाकां न न्ह्यानावल । वया थथे न्हूगु वसः फिना सरलयात क्यनेमाः ।
ओहो, न्हूगु लाकां ! , सरलं न्हिला धाल ।
राधा छ्यँ संका मुसुक्क न्हिल ।
उपिं ल्यूनेया लुखां फटाफट पला छिना क्यबलिक्कया लँय् वन ।
सरल राधा ! छिपिं गन वने त्यनागु ले ?, सरलया अबुं कार दिका न्यनादिल । वय्कः अफिस झायेत्यंगु खनि ।
बाबा , जिपिं पिपलबोटया मोडतक्क वनेत्यनागु , सरलं धाल ।
व ला थनन सति । का सा, लँसिथय्न हुँ न्हे !, बा न थुलि धया मोटर ब्वाकादिल ।
राधां न बाईबाई अंकल धका ल्हाः संकल । सरलया बौ न बाई धयादिल ।
सरल, थ्व ननं नु न्हे !, राधां चटामरि व आलुया तरकारी बिया धाल ।
सरलं सुभाय् धया कपाकप नल । छकूनिकू राधायात न बिल । राधां न मय मय धाःधां नल ।
न, आः थ्व लः न त्वं ।, राधां झोलां चिग्वगु लःया बोटल बिया धाल ।
छ ला दक्व तयारी याना वम्ह खनि का !, सरलं लः त्वना धाल ।
आः झीपिं खुगू तंगिइ थ्यन । थुलि तयारी ला यायेहे माल नि । तसकं पित्याका जुल धाःसा विरामी जुइ । लिपा थःत हे दुःख जुइगु खःथें ।, राधां ल्हाः ब्वय्काः गुरुमां न थें धाल ।
सरल मुसुक्क जक न्हिल, नमवाः ।
उपिं थ्यंबले डाक्टर तता छम्ह मचाम्ह खिचाया वास यानाच्वन ।
तता जिमी छेँय् झाया खिचाया वास यानादीमाल ।, राधां इनाप यात ।
छेँय् वनेबले न्यासः दां फिस मालि । जि छंगु छेँय् पाखे वनेगु लँय् लागुलिं जक । नत्रसाः जि थौं तापाक्क वनेगु बिचाः मदु ।
तर जिमिके … ।, सरलं छुं धाय् न्ह्यः हे राधां ज्यु ज्यु याकनं झासंँ धाल ।
सरलं अजु चाया राधायात स्वल । राधां चुप चुप धकाः ल्हाः भाय् यात ।
उपिं फटाफट पलाः छिना छेँय् थ्यंकावल ।
थुपिं निम्ह खिचायात अथे छुं न ल्वय् जुगु मदु । चि दुगु नसा व क्रिम दुगु विस्कुट अपो नगुलिं जक थथे जुगु खः । थौंयात जिं छता वासः नकाबिधुन । आः निन्हुस्वन्हुतक कनिया बुलु जक दय्का नकी । अले याउँसे च्वनिका न्हे ।, डाक्टर ततां खिचाया उपचार यायेधुंका धयादिल ।
का, बायात धया जिगु फिस याकनं कया हिं हुँ नानी ! आः ला याकनं छेँय् वनेमाल ।, डाक्टर तितां हितिइ ल्हाः सिला धाल ।
सरलं तँम्वय्का राधायात स्वल । आः धिबाया खँय् ल्वापु जुइगु जुल धकाः व ग्यात ।
राधा दुहाँवना प्लास्टिकया ह्याउँगु खुत्रुके ज्वना वल । वं खुत्रुकेया ल्युनेच्वंगु पुसा चाय्का चाचु धिबा भ्वँ छपातय् प्वंकल ।
थजागु धिबा जिं गथे काय्गु ?, डाक्टर ततां दिक्क चाया धाल ।
थौं छित जिं व सरलं सतागु खः तता । बाबां गल्लीखिचाया वासः यायेत धिबा बिमखु हँ ! जिमि पपीनापं लँय् लुइकाहम्ह खिचा रकीयात नापं तल धकाः बाबा तँचायादिल । चाचु धिबा मज्युसा जिके छप्वः टफी न दु । निग कयादिसं ले तता !, थुलि धया राधां थकेच्वंगु झोलां न्यागः टफी चकलेट पिकाल । बांलागु भ्वँतय् हिनातगु चकलेट स्वये हे साइख्वाःवः ।
ओहो, गुलि यइपुसे ! तःतःग्वगु चकलेटत !, सरलं अजुचाया लोवनापुसे च्वंक धाल ।
पाजुं अमेरिकां छोयाहैदीगु ।, राधां दङ्ग जुया धाल ।
मस्तेगु खँ न्यना डाक्टर तताया तँ क्वःलायेधुंकल । राधाया ल्हातं निगः टफी चकलेट कया न्हिला व छेँय् वन ।
राधा व सरलं छगः टफीयात बाकु बाकु याना नल । अले डाक्टर तता वंगु न्ह्यैपुका स्वल ।
पलख लिपा खुत्रुकेया धिबा मुना कया सरलं न्हिला धाल – आवंलि यक्व टफी नका पपी व रकीयात विरामी यायेमते न्हि राधा ।
राधां सरलयात पुलुक्क स्वया थुस्स ख्वाःज्याना हस् धाल ।
छेँय् वनेत्यंबले सरलया ल्हाः च्याप्प ज्वना राधां धाल – सरल छ तधि जुइबले पशुपन्छियाम्ह डाक्टर जुसा गुलि बांलाइ खःला !
छ जुसा न ज्यु नि ।, सरलं धाल ।
जिं ला मनूया डाक्टर जुइ धकाः मांयात पाःफयेके धुन नि !, राधां थःगु बाध्यता कन ।
म्वाःल का । जि जुइ नि सा पशुपन्छिया डाक्टर ।, सरलं थःगु क्वःछिना कन ।
अले निम्हं लय्ताल । सरल खुरर छेँय्पाखे स्वया ब्वाँय् वन । खुत्रुके ल्हातय् तया राधा सरल वंगु स्वःस्वं लय्ताल ।
उबले पपी व रकी खिचागःलय् याउँक द्यनाच्वन ।

Leave a Reply

Your email address will not be published.