Category: साहित्य

एकादशेमा कुटमिरो र दुधिलो दुइटा रूख थिए । तिनीहरूमा सारै मिलाप थियो ।

मेरो देश नेपाल सुन्दर र विशाल
उचाइका प्रतीक आकाश छुने हिमाल

मेरो नेपाल लाग्छ मलाई राम्रो
यही हो प्यारो देश हाम्रो

शिक्षा विना मानिसको खुल्दैन नेत्र
शिक्षा नचाहिने छैन कुनै क्षेत्र

गाउँमा माटोमा खेल्न पाइन्छ
रुखमुनि बस्न र अनौठा चराहरूको आवाज
सुन्न पाइन्छ । गाउँ जाँदा भूइँ काफल खोजेर खान रमाइलो हुन्छ । किम्बु खाएर जिब्रो निलो पार्दा पनि मज्जा आउँछ

फुर्वा आज पनि सधैं झैँ विद्यालयबाट फर्केको छ। सात वर्षको ऊ अहिले दुई कक्षामा पढ्छ। घरायसी तथा आर्थिक समस्याका कारण बा-आमा जिउँदो भएर पनि टुहुरो भएको छ। जसकारण ऊ आफ्नो मामा माइजूसँग निस्सासिएर बस्न बाध्य छ । ऊ बिहान गाडीको पुच्छर भएर विद्यालय पुग्छ र पुच्छर भएरै घर आइपुग्छ ।

देशको असल नागरिक भई काम गर्नुपर्छ