Category: साहित्य

मेरो नेपाल लाग्छ मलाई राम्रो
यही हो प्यारो देश हाम्रो

शिक्षा विना मानिसको खुल्दैन नेत्र
शिक्षा नचाहिने छैन कुनै क्षेत्र

गाउँमा माटोमा खेल्न पाइन्छ
रुखमुनि बस्न र अनौठा चराहरूको आवाज
सुन्न पाइन्छ । गाउँ जाँदा भूइँ काफल खोजेर खान रमाइलो हुन्छ । किम्बु खाएर जिब्रो निलो पार्दा पनि मज्जा आउँछ

फुर्वा आज पनि सधैं झैँ विद्यालयबाट फर्केको छ। सात वर्षको ऊ अहिले दुई कक्षामा पढ्छ। घरायसी तथा आर्थिक समस्याका कारण बा-आमा जिउँदो भएर पनि टुहुरो भएको छ। जसकारण ऊ आफ्नो मामा माइजूसँग निस्सासिएर बस्न बाध्य छ । ऊ बिहान गाडीको पुच्छर भएर विद्यालय पुग्छ र पुच्छर भएरै घर आइपुग्छ ।

देशको असल नागरिक भई काम गर्नुपर्छ

लड्दै र बढ्दै हुक्र्याैँ हामी
ठुलो भएपछि फुक्र्यौँ हामी
विकास गर्न लियौँ शिक्षा
गरिबलाई दियौँ भिक्षा ।