भक्तपुरका कान्छा बालसाहित्य लेखक सम्मानित
भक्तपुरका कान्छा बालसाहित्य लेखक समीर कोजूलाई प्यारागन एकेडेमी, कमलविनायक, भक्तपुरले सम्मान गरेको छ ।
CONTINUE READINGभक्तपुरका कान्छा बालसाहित्य लेखक समीर कोजूलाई प्यारागन एकेडेमी, कमलविनायक, भक्तपुरले सम्मान गरेको छ ।
CONTINUE READINGरातो बंगला किताबले अनलाइनमा आयोजना गरेको बालसाहित्य महोत्सवको पहिलो दिन आज लेखकसँग भेटघाट कार्यक्रममा वरिष्ठ बालसाहित्य लेखक शास्वत पराजुली र कार्तिकेय घिमिरेसँग बालबालिकाहरुले छलफल गर्नुभएको छ ।
CONTINUE READINGसाहित्यकार महेश पौड्याल र समीक्षक रमा अधिकारीले आफ्नो दिवङ्गत पुत्र पराक्रम पौड्यालको स्मृतिमा स्थापना गर्नुभएको “पराक्रम बालप्रतिभा पुरस्कार” वर्ष २०७७ का लगि बाल गायक प्रेम चेपाङलाई प्रदान गर्ने निर्णय पुरस्कार कोषले गरेको छ ।
CONTINUE READINGशब्दकोशीय अर्थ हेर्ने हो भने नाटक “अभिनेताहरूले वेषभूषमा रही हाव, भाव र कथोपकथनद्वारा रङ्गमञ्चमा गर्ने चरित्र, घटना आदिको प्रदर्शन हो (शर्मा, २०५७) । नाटक पठन, अवलोकनका साथै अभिनयका माध्यमबाट मञ्चित गरिने अभिनयात्मक अभिव्यक्ति पनि हो । अनुकरण बालबालिकाको सर्वाधिक रुचिको क्षेत्र हो । आफूभन्दा ठूलाको अनुकरण उनीहरूको स्वाभाविक सिकाइ प्रक्रिया हो । बालबालिकाको उमेर अनुकरणप्रिय उमेर हो । त्यसैले पनि अनुकरण तथा अभिनयमा बढी रुचि राख्ने बालबालिकाका अनुकरण र अभिनयात्मक विधा नाटक अत्यन्त प्रिय विधा हो ।
CONTINUE READINGबालसाहित्य प्रतिष्ठान नेपाल (सी.एल.एफ.एन.) को हजुरबुवा हजुरआमा भन्नुहुन्छ मेरो गाउँको कथा नामक ‘लोककथा सङ्कलन’ कार्यक्रम काभ्रेका जिल्लाको तिमाल गाउँ, गत शुक्रबार सम्पन्न भएको छ ।
CONTINUE READINGकुराकानी शिक्षण सिकाइको एउटा प्रभावकारी माध्यम हो ।
जय किशोर प्रतिभा ।
We would like to heartily congratulate you on being elected to the post of President at IBBY for the second time.
CONTINUE READINGसंस्कृति स्कुलका बालबालिकाहरु लेखक कार्तिकेयको कथावाचन सुनेर रमाए । गत भदौ १९ गते विहीवार अनलाइन जुमबाट भएको उक्त कार्यक्रममा कक्षा ६ मा अध्ययनरत ३५ जना बालबालिकाहरु सहभागी भएका थिए ।
CONTINUE READING“म पनि जाने ! हजुरआमासँग मिठो पापा छ ।”
सानो बाबु राजु रुँदै करायो । गुरुआमाले ट्वाल्ल पर्दै गुरुबालाई हेरिन् ।
“त्यो दिन म कति रमाएको थियो । मैले यसो हातले चराले छुन खोजेँ । उसले मलाई टोकुँला जस्तै गर्यो । अनि उसलाई मैले पिँजडाभित्र खानेकुरा हालिदिएँ । पानी पनि खान दिएँ । अनि बल्ल ऊ शान्त भयो । ऊ मलाई टवाल्ल परेर हेरिरहेको थियो । त्यो दिन उसलाई आफू सुत्ने खाट छेउमै राखेर म सुतेँ । भोलिपल्ट बिहान भएपछि बाबु काममा गए । त्यो दिनभरि म चरासँग खेलेर बसेँ । दिउँसो भँगेराहरु उडेर पिँजडा नजिक आए । चराले फटफटी पखेटा चाल्यो ।
CONTINUE READING